4 Aralık 2008 Perşembe

şibumi.

hayatımın akışını ve buna bağlı olarak geleceğimi derinden etkileyecek kararlar almaya bu kadar yakın olduğumu hisssederken,hiçbir şeyin benim seçtiğim gibi olmayacağı ve benim hesapladığım gibi gelişmeyeceği gerçeği,bir kadının ürkekliğini taşıyan yüreğimi nasıl derinden tiretiyor tarif etmem imkansız.kaç kişi girip bu sayfayı okuyor,yazdıklarımı ve beni umursuyor bilmiyorum.bu sizi kıracak olsa da,siz burayı okuyanlardansınız bile ben sizi umursamıyorum.tek umursadığım beni umursamaya devam etmeniz.


04 Aralık 2008


03.28

2 yorum:

Botan Isik dedi ki...

So you don't know where you're going
But you want to talk
And you feel like you're going where you've been before
You'll tell anyone who will listen but you feel ignored
Nothing's really making any sense at all

Let's talk
Let's talk

Bora Eser dedi ki...

Ben sanırım artık hesap yapmayı bıraktım, hiç bir şeyin hesapladığım gibi gitmediği çok oldu zamanında, bundan yıllar yıllar önce de sadece yıllar önce de. Sanki biraz anlıyorum, öyle hissettim birden.
Ancak herşeye rağmen gerçekleşme ihtimalleri hep güzel geliyor değil mi? Bu ihtimaller senin içini gıdıkladığı için yeni hesaplar yapmıyor musun?
Aslında çok da bir bilgim yok bu hesapların hakkında ama, umarım yapmak zorunda olduğun hesaplar değildir.

Amnskym anket defteri şeysi gibi oldu. Neyse, bir bahar havası işte.

Öperim.